Pierwsze spotkanie z psychoterapeutą jest rozmową o tym, co skłoniło Cię do szukania pomocy i czego potrzebujesz teraz najbardziej. Nie jest egzaminem ani zobowiązaniem do rozpoczęcia wielomiesięcznej terapii. Możesz sprawdzić, jak czujesz się w kontakcie z terapeutą, zadać pytania i wspólnie ustalić możliwe dalsze kroki.
Od czego zacząć rozmowę?
Nie musisz opowiadać historii życia od początku. Możesz zacząć od jednego zdania: „Od kilku tygodni nie radzę sobie z napięciem”, „Utknąłem w relacji” albo „Nie wiem, co dokładnie jest nie tak, ale potrzebuję pomocy”. Jeśli trudno Ci mówić, możesz powiedzieć właśnie o tej trudności.
Terapeuta może zapytać o:
- aktualny problem i moment, w którym się pojawił;
- wpływ trudności na sen, pracę, naukę i relacje;
- wcześniejsze sposoby radzenia sobie oraz korzystanie z pomocy;
- ważne wydarzenia i obecną sytuację życiową;
- Twoje oczekiwania wobec spotkań;
- zdrowie i bezpieczeństwo, jeśli wymaga tego sytuacja.
Nie wszystkie pytania muszą paść podczas jednej rozmowy. Konsultacja ma pomóc stworzyć pierwszy obraz sytuacji, a nie wydobyć od Ciebie komplet informacji za wszelką cenę.
Czy trzeba mówić o wszystkim?
Szczerość pomaga w pracy, ale masz prawo powiedzieć, że na jakiś temat nie jesteś jeszcze gotowy lub gotowa. Bezpieczna relacja zwykle buduje się stopniowo. Terapeuta powinien uszanować Twoje tempo i wyjaśnić, dlaczego pyta o określone sprawy.
Możesz też zapytać o poufność i jej granice. Jasne zasady pomagają poczuć się pewniej i świadomie zdecydować o dalszej pracy.
Czy po pierwszej wizycie dostanę diagnozę?
Nie zawsze. Psychoterapia nie jest tym samym co jednorazowa diagnoza, a zrozumienie trudności może wymagać kilku konsultacji. Terapeuta może przedstawić wstępne rozumienie sytuacji, zaproponować formę pracy albo zasugerować kontakt z psychologiem diagnostą, psychiatrą lub innym specjalistą.
Taka rekomendacja nie oznacza, że „problem jest zbyt trudny”. Czasem najbezpieczniejsza pomoc wymaga spojrzenia z kilku perspektyw.
O co warto zapytać psychoterapeutę?
Pierwsze spotkanie jest również dla Ciebie. Możesz zapytać:
- jakie terapeuta ma wykształcenie i szkolenie psychoterapeutyczne;
- w jakim nurcie pracuje i co to oznacza w praktyce;
- czy ma doświadczenie w pracy z podobnymi trudnościami;
- jak często zwykle odbywają się spotkania;
- jak ustalane są cele i zasady odwoływania sesji;
- jak korzysta z superwizji;
- co dzieje się, gdy potrzebna jest konsultacja psychiatryczna.
Odpowiedzi powinny być zrozumiałe. Masz prawo poprosić o wyjaśnienie słów, które brzmią zbyt specjalistycznie.
Czy trzeba od razu decydować się na terapię?
Nie. Po konsultacji możesz potrzebować czasu, by ocenić, czy sposób rozmowy i proponowana forma pracy są dla Ciebie odpowiednie. Terapeuta również może powiedzieć, czy ma kompetencje i możliwość podjęcia się pracy w Twojej sytuacji.
Ważna jest nie tylko nazwa nurtu, ale też poczucie szacunku, jasne zasady i możliwość otwartej rozmowy o wątpliwościach.
Jak przygotować się do spotkania?
Nie potrzebujesz dokumentacji ani gotowego celu. Jeśli chcesz, zapisz:
- co jest teraz najtrudniejsze;
- jak długo to trwa;
- czego próbowałeś lub próbowałaś;
- czego obawiasz się w terapii;
- jakie pytania chcesz zadać.
Kilka punktów w telefonie wystarczy. Możesz je przeczytać albo pokazać terapeucie, jeśli stres odbierze Ci słowa.
Kiedy nie czekać na planową psychoterapię?
Jeśli jesteś w bezpośrednim zagrożeniu, masz plan odebrania sobie życia albo obawiasz się, że zrobisz krzywdę sobie lub komuś innemu, skorzystaj z pilnej pomocy: 112, 999, SOR lub izba przyjęć szpitala psychiatrycznego. Planowa konsultacja psychoterapeutyczna nie zastępuje interwencji kryzysowej.
Psychoterapia w SLOW w Radomiu
W SLOW możesz zacząć od konsultacji, podczas której wspólnie przyjrzycie się Twojej sytuacji i możliwym formom pomocy. Nie musisz wiedzieć, jak nazwać problem ani jaki nurt wybrać.